W polskim prawie spadkowym mianem testatora określa się osobę fizyczną, która sporządziła (lub właśnie sporządza) testament. Choć pojęcie to funkcjonuje jako synonim słowa „spadkodawca”, używa się go w węższym znaczeniu – w odniesieniu do kogoś, kto faktycznie pozostawił po sobie ważny dokument z ostatnią wolą i to w nim precyzyjnie zaplanował podział swojego majątku po śmierci.
Główne cechy, uprawnienia i obowiązki testatora
Decyzja o spisaniu testamentu wiąże się z określonymi prawami, ale wymaga też spełnienia surowych warunków formalnych:
- Zasada pełnej swobody – testator dysponuje całkowitą wolnością w decydowaniu o losach swojego majątku. Do dziedziczenia może wskazać dowolnie wybrane przez siebie podmioty – zarówno konkretne osoby fizyczne, jak i organizacje czy instytucje.
- Wymogi dotyczące zdolności prawnej – aby dokument był ważny w świetle prawa, jego twórca musi posiadać pełną zdolność do czynności prawnych, czyli być osobą pełnoletnią i nieubezwłasnowolnioną. Co równie istotne, w momencie spisywania ostatniej woli testator musi działać w pełni świadomie oraz całkowicie swobodnie (bez jakichkolwiek nacisków czy przymusu).
- Prawo do wyznaczenia wykonawcy – testator ma możliwość wskazania w treści dokumentu tzw. wykonawcy testamentu. Jest to zaufana osoba, która po otwarciu spadku zadba o to, by postanowienia zmarłego zostały skrupulatnie i prawidłowo zrealizowane.
